Kinderen en vijvers

Aldenhof vijvers spelende kinder 1967

Spelende kinderen bij Aldenhofse vijver

Moeder redde bewusteloos kind uit vijver

“ Ik zag opeens midden in de vijver iets blauws drijven en dacht meteen dat is  Yvonne” , zegt
mevr. Stoer – Würster, wonende Aldenhof 66-26, nadat haar 2- jarig dochtertje Yvonne tegen elf uur door haarzelf uit een van de vijvers van Aldenhof was gehaald.
Yvonne Stoer is sinds de bewoning van Aldenhof het vijfde kind, dat  spelenderwijs in een van de vijvers terecht is gekomen. Dat er nog geen  dodelijke slachtoffers te betreuren zijn, is te danken aan het feit, dat er nog  steeds oudere mensen in de buurt waren om direct in te grijpen.
Niettemin was dit vijfde geval een dubbeltje op zijn kant. Yvonne Stoer ligt  momenteel in het Canisiusziekenhuis en zal daar op zijn minst een week  moeten verblijven om de gevolgen van deze “onvrijwillige waterpartij” te boven te komen.
Mevr. Stoer; ”Natuurlijk sprong ik direct het water in. Ik moest tot aan mijn middel in de ijskoude vijver lopen, voor dat ik Yvonne kon pakken. Het kind was bewusteloos en al helemaal blauw. Op mijn armen heb ik haar naar de dichtstbijzijnde woning gebracht, waar toevallig iemand, die kennis had van eerste hulp, aanwezig was.

Dank zij het toepassen van kunstmatige ademhaling, kwam Yvonne na ongeveer een kwartier weer bij. De inmiddels gewaarschuwde dokter Willems liet haar toen per GGD naar het ziekenhuis brengen”.

Mevrouw Stoer; ”Samen met haar 3- jarige broertje Louis was Yvonne achter in  de tuin bij haar woning aan het spelen . Louis kwam na een poosje bij zijn  moeder om een koekje voor hem en zijn zusje te halen.Even later kwam hij  weer terug met het koekje van zijn zusje in de hand, want hij kon Yvonne  nergens vinden. Ik ging mee zoeken maar ook ik vond Yvonne nergens. Even  later zag ik haar fietsje bij het tegelpad, dat naar de vijver leidt staan. Toen  kreeg ik de schrik te pakken. Aan de rand van de vijver stonden enige kinderen  van de kleuterschool. Er is een kindje in het water gevallen, riepen ze . En toen  zag ik het blauwe jasje drijven. Yvonne lag al helemaal onder het wateroppervlak.
Ik kan me best voorstellen dat de gemeente niet bij alle vijvers hier in Dukenburg  een afdoende afrastering kan aanleggen”, zegt mevr. Stoer.” Maar een uitzondering  zou men toch moeten maken bij de vijver achter de kleuterschool. Niet alleen  vanwege de ligging, zo dicht bij de kleuters, maar ook omdat de aanwezigheid van een brug en een tegelpad naar de vijver toe de kinderen als het ware naar de vijver  lokt. Als het geregend heeft is de wal bovendien zo glad, dat een klein val partijtje  voldoende is om een kind in het water te doen belanden. Het is gelukkig weer eens  goed afgelopen; maar als ik vijf minuten later was geweest, dan was Yvonne verdronken.

Bron
De Gelderlander 15 oktober 1968

Voor alle overige herinneringen klik HIER

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *